Hodowla kurcząt
Kurczęta hodowane na mięso nazywane są brojlerami. To zwierzęta, których hoduje się w Unii Europejskiej najwięcej (miliony sztuk każdego roku).
Istnieje kilka systemów chowu brojlerów. Większość z nich jest trzymana pod dachem, w dużych kurnikach, na ściółce z ciętej słomy lub wiórów drewnianych.
W przypadku ekstensywnego chowu ściółkowego kurczęta są także trzymane w pomieszczeniu, ale mają więcej przestrzeni do poruszania się niż w systemach konwencjonalnych. Proces tuczenia przebiega wolniej i zanim drób uzyska wagę rynkową, mija co najmniej osiem tygodni.
Inne rodzaje chowu zapewniają więcej przestrzeni budynków pomieszczeniach lub pozwalają ptakom wyjść na zewnątrz. Są one opisane w przepisach UE dotyczących wprowadzania produktów do obrotu. Informacje na temat rodzaju chowu są ponadto umieszczane na etykietach produktów drobiowych dostępnych w sklepach, np :
- Brojlery z chowu z wolnym wybiegiem mają dostęp do otwartych przestrzeni. (Rys. 1) Systemy chowu wybiegowego różnią się między sobą nieznacznie. Brojlery z chowu z wolnym wybiegiem przez co najmniej połowę ich życia mają stały dostęp w ciągu dnia do wybiegów na wolnym powietrzu, głównie pokrytych roślinnością. Drób jest tuczony przez osiem tygodni, aż osiągnie wagę rynkową.
- Brojlery z tradycyjnego chowu z wolnym wybiegiem są hodowane w małych stadach. Każdy ma dwa razy więcej przestrzeni na wolnym powietrzu niż kurczę z chowu z wolnym wybiegiem. Co najmniej od szóstego tygodnia życia drób ma podczas dnia stały dostęp do wybiegów. Proces tuczenia przebiega wolniej i zanim drób uzyska wagę rynkową, mija ponad jedenaście tygodni. (Rys. 2)
- Brojlery z chowu z wolnym wybiegiem — bez ograniczeń są hodowane w taki sam sposób jak z tradycyjnego chowu z wolnym wybiegiem, z tą różnicą, że wybiegi na otwartym powietrzu nie są ogrodzone.
- Chów ekologiczny jest podobny do tradycyjnego chowu z wolnym wybiegiem, ale karma drobiu pochodzi z upraw ekologicznych.
Konwencjonalne systemy chowu ściółkowego zapewniają kurczakom pożywną karmę i czystą wodę oraz są wyposażone w wentylatory w celu utrzymania dopływu świeżego powietrza. Dzięki temu współczesne rasy kurcząt mogą rosnąć szybciej i większość z nich osiąga masę rynkową wynoszącą ok. 2 kg w czasie krótszym niż sześć tygodni. (Rys. 3)
Tak szybki wzrost może czasem powodować problemy ze zdrowiem i dobrostanem zwierząt, takie jak zniekształcenia kości i niska odporność na choroby. Właśnie dlatego doświadczeni opiekunowie żywego inwentarza są szkoleni, jak uniknąć tych problemów i zapewnić odpowiednie warunki dla hodowanego drobiu.
Liczba kurcząt w każdym kurniku zależy od powierzchni podłogi, wentylacji oraz dostępności poideł i karmników. W większości konwencjonalnych kurników jest około 20 000 kurcząt, ale w niektórych bardzo dużych kurnikach mieszczą się stada składające się nawet z 40 000 ptaków. Zazwyczaj w takich budynkach jest sztuczne oświetlenie zamiast okien. Zainstalowane jest też działające zimą ogrzewanie.
Kurczęta to z reguły dość odporne zwierzęta, ale ich zdrowie i dobrostan muszą być brane pod uwagę i chronione w każdym systemie hodowli. W związku z powyższym w systemie intensywnego chowu osoba doglądająca żywego inwentarza zawsze zwraca szczególną uwagę na takie czynniki, jak:
Pasza i woda: zdrowa karma zawierająca takie zboża jak pszenica i kukurydza, dodatki witaminowe i mineralne oraz stały dostęp do świeżej, czystej wody. (Rys. 4).
Temperatura: w miarę stała, komfortowa dla ptaków temperatura. Kurczęta są wrażliwe na ekstremalne temperatury połączone z wysoką wilgotnością i mogą paść z powodu przegrzania.
Jakość powietrza: odpowiednia wentylacją w kurniku, zapobiegająca gromadzeniu się produkowanych przez ptaki: dwutlenku węgla, amoniaku i kurzu oraz pozwalająca uniknąć problemów z oddychaniem u kurcząt.
Jakość ściółki: krucha i sucha ściółka. Mokra ściółka może powodować problemy ze skórą i negatywnie wpływa na jakość powietrza. Nie może być jednak zbyt sucha, ponieważ to z kolei powoduje powstawanie w kurniku nadmiernej ilości kurzu.
Przestrzeń: dość miejsca, aby kurczęta mogły się poruszać, jeść i pić, a także aby ich kości i nogi stały się silniejsze.
Oświetlenie: oświetlanie i zaciemnianie w celu odpowiedniego wyznaczenia okresów rozwoju i snu.
Łagodne traktowanie: Łagodne traktowanie ptaków i ostrożne postępowanie z nimi zmniejsza stres i zapobiega urazom. Osoby doglądające żywego inwentarza w fermach są zwykle dobrze wyszkolone i wiedzą, jak postępować ze zwierzętami i jak je łapać, a także jak sprawdzać, czy nie występują problemy. Inspekcję kurcząt należy przeprowadzać co najmniej dwa razy dziennie.
Teraz wiesz już dużo o brojlerach. Pamiętaj, że to delikatne ptaki, więc, kiedy będziesz grać, weź to pod uwagę!
